שלח

271שלח

אין ענטפער אויף דער ידיעה וועגן אייער פאָרשטייענדן יערלעכן לאָנטשאָן ביום א' פרשת שלח לך, הבע"ל, יהי רצון אַז די אונטערנעמונג זאָל זיין מיט גרויס הצלחה אין אַלע הינזיכטן.

עס איז באַקאַנט דער וואָרט פון אַלטן רבי'ן, בעל התניא והשלחן ערוך, אַז די פרשה פון דער וואָך אַנטהאַלט אָנווייזונגען פאַר דעם טאָגטעגלעכן לעבן, ספּעציעל אין צוזאַמענהאַנג מיט אויסערגעוויינלעכע געשעענישן.

די אונטערנעמונג היינטיקס יאָר קומט פאָר אין דער וואָך פון דער פרשה שלח^*, וואו עס ווערט דערציילט, אַז משה רבנו האָט געשיקט שלוחים אַרומקוקן ארץישראל, און אַז די שלוחים האָבן געבראַכט אַ ניטריכטיקן באַריכט. דערציילן אונזערע חכמים, זכרונם לברכה, אַז די פרויען האָבן זיך ניט אָפּגעשראָקן פאַר דעם אומגינסטיקן באַריכט און זיי האָבן ווייטער געוועלט אָנהאַלטן זייער וועג צו ארץ ישראל, ארץ הקודש, לויט דעם אויבערשטנס רצון. די פרויען זיינען געווען דורכגעדרונגען מיט דעם געפיל, אַז ארץ ישראל איז אַ לאַנד פון קדושה און ספּעציעלע גטלעכע השגחה, ווי די תורה זאָגט: ארץ אשר עיני ה' אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה — אַ לאַנד וואו די ספּעציעלע גטלעכע השגחה איז פון אָנהויבס יאָר ביז ענדע יאָר.

ווי עס איז מערערע מאָל אונטערשטראָכן געוואָרן, איז די תורה אַן אייביקע, און אַלע אירע אָנווייזונגען זיינען אייביקע, דאָס הייסט גילטיק אומעטום און אין אַלע צייטן.

272די צוגעבונדנקייט פון דער אידישער פרוי צו "ארץ הקדש" איז אַן אויסדרוק פון איר איבערגעבנקייט צו אַלע ענינים פון קדושה, תורה ומצוות, וואָס דריקט זיך אויס נאָך אין אַ שטאַרקערע פאָרם ווי באַ די מענער, פון צייט צו צייט.

דערפון איז אַן אָנווייזונג אויך פאַר אונזער דור, אַז די פרויען קענען פיל אויפטאָן צו פאַרשטאַרקן אַלע ענינים פון קדושה, תורה ומצוות, צוערשט אין זייער אייגענע היים און צוזאַמען דערמיט אויך אין דער סביבה אין אַ פּאַסנדן אופן, און אַזוי אַרום מאַכן באַ זיך אינדערהיים און אין דער סביבה אַן "ארץ הקדש" פאַר דער גטלעכער שכינה.

דאָס איז דאָך פון די אויפגאַבען פון די חב"ד פרויען אומעטום, וועלכע האָבן נאָך דעם ספּעציעלן זכות וואָס זייער וועג איז באַלויכטן מיט דער ליכטיקייט פון חסידות און חסידישע טראַדיציעס.

און פּונקט ווי צוזאַמען מיט ארץ ישראל זיינען געגעבן געוואָרן אַלע גטלעכע ברכות פון ארץ זבת חלב ודבש אויך אין דעם מאַטעריעלן זין, אויב נאָר מען וועט זיך אויפפירן לויט דעם אויבערשטנס רצון, אַזוי זיינען שטענדיק אָנגעגרייט אַלע

גטלעכע ברכות פאַר אַלעמען וועלכע העלפן פאַרשטאַרקן און פאַרשפּרייטן תורהאידישקייט, לויט זייערע פולסטע מעגלעכקייטן.

השם יתברך זאָל מצליח זיין אייער אַרבעט אין אַ שטייגענדער מאָס, און זאָל אייך באַגליקן בטוב הנראה והנגלה אין אַלץ וואָס מען נויטיקט זיך, בגשמיות וברוחניות גם יחד.

בברכה לבשורות טובות.

(ממכתב י"ג סיון, תשכ"ה)

... לכתבו אשר ישנם מלעיגים עליו — לא דבר חדש הוא שמלעיגים על התומ"צ. וכן הי' חלקם של כו"כ החרדים לדבר ה', מתחיל מאברהם אבינו. וראה התחלת (ויסוד) כל ד"ח שו"ע: ולא יתבייש כו'. וכבר נאמר — ה' אתנו אל תיראום.

(ממכתב כ"ג מ"ח, תשכ"ג) 273... המקור למש"כ בתו"א בשלח (סא, ד): אמרז"ל הרוצה לקבל עליו עומש"ש יפנה ויטול ידיו ויניח ציצית ותפלין — כן הוא בפע"ח ובסי' האריז"ל בתחלתו. ואולי מיוסד על זח"ג קכ, ב. — ולהעיר אשר אדה"ז בשולחנו (ס"ב ס"ח. מהדו"ק) הביא ל' הש"ס (ברכות טו, א) בהשמטת ציצית. — ואולי יש לקשר ב' דעות הנ"ל עם ענין דציצית בלילה ושינה בט"ק. וראה פס"ד להצ"צ לאו"ח סי' ח. ב"ח ופרישה או"ח סוס"ב.

(ממכתב שבט, תשכ"א)

... להפחד של בנם. . שי' — ילבש טלית קטן (בעל שיעור) ויסבירו שט"ק שומר את הנלבש בו ומגין עליו, כי הציציות מעידות שהוא עבד להשם.

כן לבדוק המזוזות שתהיינה כשירות כדין, וכן אופן קביעותן.

(ממכתב כ' אייר, תשמ"ו)

... בהנוגע לשו"ת. . הדגשתי בכתבי^* שאין מקילין אפילו בשעת הדחק בגזירה דשמא יטיל וכיון דלא גזרינן גזירה לגזירה הרי לדיעה זו מוכח דאיסור הטלת חוטי צמר בטלית של פשתן הוא דאורייתא. . .

(ממכתב כ"ז ניסן, תשט"ו)

... להערתו בלקו"ת פ' שלח (שם מט, ג) במעלת החכמה על גולגלתא אף דמה שיונקת ונמשך ממו"ס עובר ע"י הגולגולת — הרי הדבר דרך בו עובר או גם מתלבש אור, לאו דוקא שישתנה עי"ז. וכמו המסך דרך בו עובר אור השמש וכה"ג. . .

(ממכתב כ"ט סיון, תש"כ)