130

יום ב' דחג השבועות תש"ז בסעודה

א. ווען דער אַלטער רבי איז געגאַנגען פון מעזריטש¹ און איז דורכגעגאַנגען שקלאָוו, האָט ער דאָרטן געזאָגט אַ תורה, אַ "ווערטערתורה"

— ווי מ'האָט שוין אַמאָל דערציילט² אַז אין די ערשטע צייטן פון די נשיאות פון אַלטן רבי'ן האָט ער געזאָגט קורצע תורות וואָס מ'האָט גערופען: "ווערטער" —

ער האָט געזאָגט: "נשמות זיינען פנימיים און מלאכים זיינען חיצוניים"³.

איז געוואָרן אַ גרויסער טומעל, עס האָט זיך איבערגעקערט אַ וועלט; צו זאָגען אַזאַ זאַך, ובפרט אַזאַ למדן זאָל דאָס זאָגען.

האָבן זיי אים געפרעגט: פון וואַנען איז די ראי'? אַלץ דאַרף האָבען אַ ראי' פון דער תורה.

— בכלל האָבן דאַמאָלסט די עולם'עשע געהאַט טענות צום בעש"ט, אַז ער האָט פאַרפּראָסטעט די תורה און די אידן, דער בעש"ט האָט דאָך מקרב געווען פּראָסטע אידן און פלעגט פאַר זיי זאָגן תורה בפשיטות —

אַז דער רבי — אדמו"ר הזקן — האָט גערעדט די מעלה פון נשמות אויף מלאכים, אַז נשמות זיינען פנימיים און מלאכים חיצוניים; האָבן זיי אים געפרעגט פון וואַנען איז די ראי'?

האָט דער רבי זיי געענטפערט: עס איז דאָך אַ פסוק:

אַז די מלאכים זיינען געקומען צו אברהם אבינו שטייט: "ויאכלו"⁴ — זיי האָבן זיך געמאַכט ווי זיי עסן, נראין